Ã�stanbul’dan dünyaya ihraç Minimal Techno

[M.S.S.]

İstanbul’dan dünyaya

Türkiye’den ihraç minimal techno’nun ilk ve en önemli ismi Onur Özer, müziğinde kullandığı tüm elementler için “Bu his tamamen doyurmamalı, fakat aç da bırakmamalı.” diyerek minimal techno’nun özetini yapıyor adeta.

Yıllardır İstanbul’da sevdiği ve bildiği müziği çalan, hatırı sayılır bir hayran kitlesi edinen ve çaldığı geceleri hep doldurmayı bilen Onur Özer uzunca bir süredir dünyayı turluyor. Haftada birkaç akşam Avrupa’nın farklı şehirlerinde çalıyor. Yabancı bir booking ajansına imza attığından beri İstanbul’daki hayatında söylediğine göre çok fazla şey değişmese de, o artık minimal müzik severlerin gözünde İstanbul’dan gelen ilk minimal DJ.

Live setlerini ve prodüksiyon kabiliyetlerini giderek arttıran Onur Özer son olarak kendisini ‘Kaşmir’ adındaki dokuz parçalık debut albümle ödüllendirdi. Bu albümle Onur Özer’in minimal camiada devam eden yükselişi de taçlanmış oldu. ‘Kaşmir’, Vakant’tan bildiğimiz Onur Özer’in en son müzikal vizyonunu gösteriyor; fazla doğuya gitmeden ve kim olduğunu unutmadan üretilen iyi groove ve beat’ler. Sizi tamamen doyurmayacak, fakat aç da bırakmayacak ve kesinlikle kışkırtacak minimal ritimler.

Bildiğim kadarıyla birkaç aydır Almanya’da (Berlin’de) yaşıyorsun. Oradaki ortam nasıl bu aralar, bir de senin ağzından dinlemek isteriz...
Aslında İstanbul’da yaşıyorum. Fakat Berlin en sık gittiğim şehir. 2008’in ilk yarısında büyük ihtimal Berlin’e taşınacağım. Çalışma ortamımın daha da genişleyeceğine inanıyorum. Oradaki atmosfer gerçekten çok iok iyi. Sadece müzikal anlamda değil. Hangi tür sanatı yaparsanız yapın, kendinize çok geniş bir alan buluyorsunuz. Sanatçıya saygı sadece Berlin’de değil, Avrupa’nın neredeyse her şehrinde inanılmaz derecede fazla. Kulüplere değinecek olursam, geceye gelen her insan orayı bir tapınak, müziği de sabaha kadar süren bir diğer din olarak görüyor. Mecazi anlamda sadece bu kadar şey söyleyebilirim. Çünkü gecenin içine girdiğinizde, atmosferi sadece mecazi anlamda anlatabiliyorsunuz bir şekilde.

Barcelona’nın güncel “hot spot” olduğu söyleniyor, sence şu anda müzikal ve sanatsal anlamda en çok “kaynayan” yer neresi?
Elektronik müzikte bence pek de “hot spot” bir yer değil. Yani evet, şehir olarak harika. İnsanları sıcak, geceler eğlenceli, ama club atmosferi Berlin veya Amsterdam’la kıyaslanamaz. Sónar, tabii ki büyük bir organizasyon ama senede bir... Bence müzikal anlamda, bana en iyi hisleri veren iki şehir, Amsterdam ve Berlin. Özellikle Amsterdam! Şehrin tarif edilemez bir atmosferi var. Her zaman orada çaldığımda, Club 11, Paradiso veya bir after-hour olsun, her zaman sihirli geçiyor. İnsanların oradaki sıcakkanlılığı, size olan ilgisi inanılmaz. Bu hafta sonu gene orada yaklaşık 8 saatlik bir set çaldım. Ve her seferinde bana hayatımın setiydi dedirtiyor bu şehir. Yaptığınız müziğin yanında, insanlar da çok önemli bir faktör oluşturuyor. Ve oradaki insanlar adeta sizi bir şekilde tamamlıyor.

İstanbul’da olduğun dönemi de içine alacak şekilde; büyük bir booking ajansıyla anlaşma imzaladıktan ve dünyanın çeşitli yerlerindeki güzel kulüplerde çaldıktan sonra, birkaç sene öncesine (mesela Filter ya da Wasp günleri kadar geriye) baktığında senin için kişisel ve müzikal açıdan nelerin değiştiğini söyleyebilirsin?
Kişisel anlamda pek bir şeyin değiştiğini söyleyemem. 8 sene önce ben kimsem, hala oyum. Arkadaş çevrem hep aynı İstanbul’da, fakat tabii onlara ek olarak, yurt dışından yüzlerce arkadaşım oldu. Müzikal anlamda tabii ki birçok şey değişti. DJ’liğim veya prodüksiyonum olsun kendimi bulduğumu, bulamadıklarımı da hala aradığımı ve bunun sonsuz bir arayış olacağını, sanatın da aslında bundan ibaret olduğunu görüyorum.

Minimal house ve techno arenasında beğenilen ve aranılan isimlerden birisin. Myspace’te oldukça iyi hit alıyorsun ve her çaldığın yerde yeni hayranlar ediniyorsun. Geçenlerde yeni çıkan bir plağın “comments” kısmında senin ismini de gördüm. Avrupa ve özellikle Almanya’daki insanların sana bakışı, düşünceleri nasıl? Peki, sen bu görüş ve düşünceler hakkında nasıl düşünüyorsun?
Demin bahsettiğim gibi, insanların saygı duyuyor olması en büyük faktör. Bu en büyük faktör olunca, tabii ki kendinizi daha saygın görüyorsunuz. Böle gördükçe, yaptığınız müziğe daha çok kendinizi veriyorsunuz. Kendinizi maksimum derecede verince de sonuçlar sizi tatmin ediyor. İstanbul ile Avrupa şehirlerini kıyaslamak istemiyorum. Orada şu var burada şu yok demek, sonu gelmez bir argümantasyonun içine girmek olur. İstanbul’un bana verdiği ilham Avrupa’da yok, Avrupa’daki saygı unsuru da İstanbul’da çok güçlü değil. Neyse ki birbirlerini tamamlıyorlar!

Debut albümün ‘Kaşmir’ yakın bir zaman önce yayımlandı. Yeni albümün yapım süreci nasıl işledi ve sen bu albüm hakkında en çok neyi sevdin?
Yapım süreci biraz uzun sürdü diyebilirim. Çünkü her seferinde, bir sonra yaptığım parça diğerinden daha güzel oldu. Yaklaşık 12 parça yaptım aslında. Fakat daha sonra eleyerek 8 parçaya düşürdüm. Teknik olarak birçok sistemle çalıştım. Stüdyomda ses sistemim bayağı bir değişti. Beni en tatmin eden sisteme ulaştığımda, albüm çalışmam da hızlandı. Ve yaz sonu nihayet bitirebildim.

Albümün yapımında benim en sevdiğim şey, bir single’a nazaran daha serbest olmam oldu. İnsanların ne düşüneceğini, “hit parçalar olmalı mı, olmamalı mı, sadece dancefloor mu olmalı?”, gibi soruları asla sormadım kendime. O anda ne hissediyorsam, hangi moddaysam, hangi ruh yapısındaysam bu parçalara %100 yansıdı. Birazcık, Türk melodilerini anımsatan tınılar ekledim. Amacım doğu-batı sentezi gibi banal bir proje yaratmak değildi tabii ki. Mesela, bazı eleştiriler; “aslında çok da oryantal değil, İstanbul denince daha da oryantal, daha fazla Türk sanat müziği içermeliydi” şeklinde oldu. Fakat benim amacım, techno bir parçanın üstüne, Zeki Müren’i koymak değil, sadece Türk tınılarını çok az bir oranda hissettirmekti. Çok çok az. Minimal müziğin açılımı budur. Hissettirmek istediğiniz her “climax” noktayı çok az oranda kullanmak. Bu his tamamen doyurmamalı, fakat aç da bırakmamalı.

Müzik yaparken nelerden etkileniyorsun? Grafik tasarım eğitimi aldın, özellikle sanatın hangi spesifik dalları sana özellikle müzikal bağlamda ilham veriyor? Müzik dışında nelerle ilgileniyorsun?
Diğer sanat dallarının, müzikal anlamda bana çok fazla ilham verdiğini düşünmüyorum. Bana müzikal anlamda ilham veren en büyük şey, dışarıda bir şehirde, araba yolculuğu yaparken, şehri camdan izlemek. Neresi olursa olsun fark etmiyor. Her farklı şehir kendine has garip bir atmosfere sahip. Müzik dışında moda ile ilgileniyorum. Fakat bu ilgim, Gucci modasını falan takip etmek değil tabii ki. Herhangi bir şehre çalmaya gittiğimde, mutlaka en az üç saatimi, normalde herkesin alıp pek giymeyeceği şeyler satan mağazalarda geçiriyorum. Henrik Vibskov, son keşfettiğim Danimarkalı tasarımcı. Belki de müzikle uğraşmasam, onun çizgisine yakın bir modacı olurdum.

Vakant’ın Onur Özer’le olan bağı bir plak şirketinden fazlası mı? Ya da nasıl bir bağ söz konusu?
Sadece bir plak şirketinden ibaret. Birçok insan sahibi olduğumu düşünüyor fakat değilim. Kendi label’ımı kurmam için biraz daha zaman var açıkçası. Fakat tabii ki, Vakant bünyesinde bulunan herkesle çok iyi bir arkadaşlığım oldu. Artık bir “business” gibi bakamıyorum bu şirkete. Biraz daha fazlası...

Albümün tanıtım yazısında mistik arabesk müzikler ve Türk sanat müziğinden kırıntılar bulabileceğimiz de söyleniyor. Her zaman müziğinde “tribal” bir öğe olduğu bir gerçek. Son dönemde ise müziğinde ve setlerinde Türk ezgilerine daha da çok yer vermeye başladın. Bu süreçten de biraz bahseder misin?
Söylediğim gibi, kırıntıdan belki de biraz daha küçük bir şekilde yer verdim. Setlerimde de bu denli az bir şekilde çalıyorum. Elektronik müzik tamamen sentetiktir. Duygularınıza hükmedebilir, fakat gerçek bir enstrüman işin içine girdiğinde, ve elektronik müzikle birleştiğinde, bu hükmetmekten biraz daha öteye geçiyor. En azından benim için. Ve bunun bana verdiği hissi, dinleyenlere de vermek istiyorum.

Türk isimlerini yabancı plak şirketlerinin etiketlerinde giderek daha fazla görmeye başladık ve bu durum artarak devam edecek gibi görünüyor. Türkiye’deki minimal prodüktörlere söylemek istediğin şeyler var mı? Çünkü sen onların birkaç adım ötesindeki çok iyi bir örneksin.
Evet, bu gerçekten sevindirici bir durum. Kim hangi sanat dalıyla uğraşırsa uğraşsın, ve bunu kendi ülkesinin de dışına taşımak istiyorsa, benim söyleyebileceğim tek şey; kendilerinde olan ne var ise, Avrupa’daki trend’e pek kulak asmayıp, kişiliklerini en üst düzeyde işlerine katmaları. En iyi sonucu bulana dek, sürekli bir deneyiş içinde olmaları, aceleci davranmamaları ve yaptıkları her parçayı sindirerek yapmaları. Teknik olarak çok iyi sınamaları, daha da başarılı sonuçlar getirecektir.

Şu anda işler yeterince yolunda olsa da herkes gibi uzak gelecek için planların olsa gerek. Nedir onlar, bir plak şirketi kurmak mesela, ya da kulüp açmak, ya da..?
Şu an için, Berlin ve İstanbul olmak üzere, iki ayrı, farklı hayatı yürüteceğim. İki farklı şehir için, farklı projeler var kafamda. Bir gün plak şirketi kuracak olursam, bu Berlin merkezli olacak. İstanbul için tek düşüncem, evet belki de bir gün, hiç kapanmayacak, kitlesi hiç değişmeyecek, insanların birbiriyle konuşmasına fırsat vermeyen en iyi ses sistemine sahip olan, içerisinde sadece kırmızı ışıklar yanan, kliması kesinlikle olmayan bir club açmak. Hayalim olan bu club imajını, Avrupa’da neredeyse her club’da görmekteyim. Ve gerçekten İstanbul’un böyle bir club’a ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Bir tane vardı; (((godet))). Ama ne yazık ki artık yok.

Ajandana bakıldığında yine çok yoğun olduğun ve olacağın gözüküyor. İstanbul’daki hayranların seni bir daha ne zaman dinleyebilecekler?
29 Aralık’ta Indigo’da çalacağım. Bu belki de çok uzun bir süreliğine İstanbul’daki son gecem olacak.



http://www.myspace.com/onurozer

Christopher Çolak

www.TRANCETURK.net

[dj_ekol]

tesekkurler tanıtım guzel olmus

[admin]

bilgiler için teşekkürler..

[azisoktay]

çok guzel olmuş: