Ne yeni güne uyanmak
Ne uyanmak nede hayat endiþesi
Dahada kötüsü var su bile sensiz içilmiyor
Nefes alýþlarým gündelik telaþlarým
Sohbeti hoþ arkadaþlarým sensiz çekilmiyor
Ne kadar hoþtu aydýnlýk bazen loþtu
Kaçan hiç bir þey yoktu neden bu kadar koþtuk
Söz bir daha kýrmam seni
Üzerine titrerim ilk günkü gibi
Anladým ne çok sevmiþim seni
Orta yolu buluruz gel yeterki
Gülben Ergen // Söz
Normal
